Instructeurs aan het woord

“In 2019 ben ik begonnen als junior-instructeur aan de KMA in Breda. Sindsdien heb ik alle rollen van instructeur hier doorlopen. Het is niets anders dan genieten. Ik ben het liefst bezig met mensen. Dan is dit de beste plek om te werken. Als iemand het zwaar heeft of het in de opleiding even niet meer ziet zitten, dan is het aan de instructeur om de cadet te helpen. Ik haal er grote motivatie uit als ik zie dat iemand dan tóch doorzet en het beste uit zichzelf haalt. Je helpt mensen te groeien als militair én als mens. Daarnaast kun je het verschil maken voor een ander. Maar ik haal er zelf ook veel uit. De mensen die we opleiden zijn vaak hbo of universitair geschoold. Allemaal komen ze uit een ander deel van het land en hebben hun eigen expertise. In gesprekken komen dan vervolgens interessante invalshoeken naar voren. Soms denk ik: zo had ik nog niet naar een onderwerp gekeken. Dat is iets waar ik zelf weer veel van leer. Ik kan het instructeursvak dan ook van harte aanraden. Als junior-instructeur ben je vooral bezig met het vormingsaspect: hoe maak je van iemand een militair? Een senior focust zich vooral op de coaching. Als opvolgend vluchtcommandant verzorg ik de groepsoverstijgende lessen. Denk aan onderwerpen als leiderschap, maar ik ga ook met de cadet aan de slag met ontwikkelvragen die er bij hen zijn. Elke fase heb ik als erg interessant ervaren. Als instructeur leer je ontzettend veel: je blijft niet dezelfde mens die je was.” 

“Opleiden: het is mijn aangeboren afwijking. Ook toen ik nog in de burgermaatschappij werkte, vond ik het belangrijk en leuk nieuwe mensen wegwijs te maken in het werkgebied. Als vakgroepcoördinator ben ik meewerkend teamleider en leid ik, samen met mijn team, collega’s op in het vliegtuigonderhoud. Mijn discipline is vliegtuigplaatwerk. Plat gezegd maak je van een vlakke plaat van lichtmetaal een vliegtuigonderdeel. Een bijzonder specialisme. De foutmarges zijn nihil: binnen de voorgeschreven regelgeving maak je iets dat er eerst niet was. Ik ben trots op het vak en wil dat graag doorgeven aan de volgende generatie. Daarbij bescherm ik ook het ambacht. Het kost veel tijd om de vaardigheden onder de knie te krijgen. Als opleider vraagt dat om een mensgerichte aanpak: empathie en geduld. Defensie trekt nu veel mensen aan, ook in ons vakgebied. Wij hebben kleine klassen van maximaal zes personen in een intensieve opleiding van acht maanden. De diversiteit is daarin groot: ik heb wel eens een klas gehad waarin de jongste negentien en de oudste 52 jaar was. Dat vraagt om het vermogen om generatieverschillen te overbruggen en teamgevoel aan te wakkeren. Zelf heb ik leren omgaan met veel verschillende karakters, iets wat een plus is voor iedere (toekomstige) leidinggevende. Het vak geeft mij veel plezier. Ik kan mijn passie overbrengen aan anderen door mensen te begeleiden bij hun groei in het vak. Opleiden geeft me bovendien veel inzicht over hoe ik zelf in elkaar zit. Zo ben ik van nature heel behulpzaam, maar heb ik ook echt geleerd de leerlingen hun eigen fouten te laten maken en hen daarvoor de ruimte te bieden.” 

“Als zelfstandig ondernemer in de optiekbranche merkte ik dat ik behoefte had aan meer: nieuwe uitdagingen, persoonlijke groei en een omgeving waarin samenwerking en verantwoordelijkheid centraal staan. Toen ik de televisiespot van ‘Werken bij Defensie’ zag, herkende ik wat ik zocht: kameraadschap, skills en drills en de kans om mezelf te blijven ontwikkelen. Zo werd ik tien jaar geleden reservist. Na diverse rollen als instructeur bij de Maatschappelijke Diensttijd-missie en de Algemene Militaire Opleiding van het Dienjaar, ben ik tegenwoordig senior-instructeur binnen de opleiding Bewaker/Beveiliger. Dit vak is voor mij veel meer dan alleen het aanleren van technische vaardigheden; een instructeur is ook coach en begeleider. Het begint met de vraag: wie heb ik voor me? Ik kijk naar het groeipotentieel en de sterke punten van een cursist, met als doel hen niet alleen vakbekwaam te maken, maar ook het vertrouwen te geven om boven zichzelf uit te stijgen. 

Wat je bij Defensie leert – discipline, samenwerken, verantwoordelijkheid en omgaan met druk – neem je ook buiten de poort mee. Het geeft mij enorme voldoening om die ontwikkeling van dichtbij te begeleiden. Samen met mijn team dragen we de verantwoordelijkheid voor de collega van de toekomst. Onze taak is om hen met de juiste kennis, vaardigheden en het nodige zelfvertrouwen voor te bereiden op hun operationele taken. 

In het instructeursvak komt samen wat ik belangrijk vind: samenwerking, discipline, leiderschap en groei. Dat is ook de reden dat het voor mij niet voelt als werk; ik krijg er juist energie van om anderen beter te zien worden.”